გზები რომელიც არსად მიდის, ხიდები, რომელზეც ვერ გაივლით, და ქვეყანა რომელიც ინგრევა.
ოცნების საგმირო საქმეები, რომელიც 8 წლის შემდეგაც კი, ოცნებად რჩება.
ლაგოდეხის სოფელ დიდვაკეშია ხიდი, რომელზეც 500 ათასი ლარი დაიხარჯა. სოფლის ორი ნაწილი ერთმანეთს მანქანით ვერ უკავშირდება, მხოლოდ რკინის დაჟანგული საფეხმავლო ხიდია შემორჩენილი, რომლის სანდოობაც ასევე ეჭვქვეშ დგას. სიურეალისტური არქიტექტურის ნამდვილი ნიმუშია სოფელ თეთრიწყაროს სამანქანო ხიდიც. თეთრიწყაროს გამგეობა კი, რაც არ უნდა უცნაურად ჟღერდეს, ხიდის მშენებლობაზე პასუხისმგებლობას თავად მოსახლეობას აკისრებს. პანკისში, ალაზანზე გადებული ხიდი, წვიმიანი გლდანი, რუსთავი - თბილისის გზატკეცილი, და სხვა მრავალი.
ასეთი "პროექტი" უამრავია.
